Ο Ἀγιος Βιτάλιος Σιντόρενκο της Γεωργίας (+1992) ως παίδι οδηγεί μία Προτεστάντισσα στην Ορθοδοξία με την θαυματουργική προσευχή του

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Ο Ἀγιος Βιτάλιος Σιντόρενκο της Γεωργίας (+1992)

ως παίδι οδηγεί μία Προτεστάντισσα στην Ορθοδοξία με την

θαυματουργική προσευχή του

Ἄς δοῦμε, τώρα, τίς Εἰκόνες των Αγίων και του Χριστού στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας:

«Μιά φορά ὁ π. Βιτάλιος Σιντόρενκο ἀπ’ τή Γεωργία (†1992), ἔκανε συζήτησι μέ μιά γυναῖκα Προτεστάντισσα πού δέν πίστευε στίς Εἰκόνες καί ἔλεγε ὅτι εἶναι ἁπλᾶ ξύλα. Ὁ Βιτάλιος ἔλεγε ὅτι ὁ Κύριος μπορεῖ νά τῆς δείξη τήν ἀγάπη του ἄν αὐτή ἔχη πίστι. Αὐτή τοῦ ἀπάντησε ὅτι θά πιστέψη στίς Εἰκόνες ἄν δῆ κάποιο θαῦμα. Ὁ Βιτάλιος ἄρχισε μαζί της νά προσεύχεται μπροστά σέ μιά Εἰκόνα τῆς Παναγίας καί ξαφνικά ἡ Εἰκόνα αὐτή λούσθηκε σ’ ἕνα ἀσυνήθιστο φῶς. Ἔτσι ὁ Βιτάλιος, παιδί ἀκόμα, βοήθησε μέ τήν προσευχή του νά γνωρίση αὐτή ἡ γυναῖκα τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἁγιολογία

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Σταμάτα 2013

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Μάρτιος 2017: Η μεταστροφή του νεοφώτιστου Φινλανδού Ραφαήλ (πρώην Ιούστος) από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB

Μάρτιος 2017: Η μεταστροφή του νεοφώτιστου Φινλανδού Ραφαήλ (πρώην Ιούστος) από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Ένας εικοσαετής νέος από την Φιλανδία επισκέφθηκε τελευταίως –κατά την περιόδον του Πεντηκοσταρίου– το Άγιον Όρος, ο οποίος μας διηγήθηκε την ζωή του και πως ο Θεός τον οδήγησε να γνωρίσει την Ορθοδοξία.

Η καταγωγή του

Ο Ιούστος (αυτό ήταν το προτεσταντικό όνομά του) γεννήθηκε το έτος 1997 στην πόλη Χαμ Ελνίνα της Φιλανδίας.

Οι γονείς του, πατέρας Σάμι και μητέρα Χέινι, είναι πολύτεκνοι. Εκτός από τον Ιούστο, έχουν ακόμη 7 παιδιά: τον Ιωανάθαν, τον Ιωακείμ (που παντρεύτηκε την Σωσάννα), το Κασμίρ, τον Ιωάννη, τον Έρασμο, την Σάρα-Λίνα και την Βερονίκη – 6 αγόρια και 2 κορίτσια.

Όταν πριν 8 χρόνια, η Προτεσταντική «Εκκλησία» (παρασυναγωγή) της Φιλλανδίας αποδέχτηκε και ανεγνώρισε τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, να παντρεύονται άνδρες με άνδρες και γυναίκες με γυναίκες, ως και να χειροτονούνται γυναίκες επισκοπίνες και ιέρειες, δεν ξαναπήγε η μητέρα του η Χέινι στις συνάξεις τους. Αλλά προσευχόταν με τον τρόπο της, ότι γνώριζε, στο σπίτι της.

Ο πατέρας του, ο Σάμι, ήταν ιεροκήρυκας (πάστορας) των Προτεσταντών. Επειδή όμως αρνήθηκε τότε, πριν 8 χρόνια, να κηρύττει τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και την χειροτονία των γυναικών την απέρριψε, απελύθη και εξεδιώχθη από την θέση του ιεροκήρυκος.

Οι πρώτοι σπινθήρες της ευσεβείας

Από τότε έμεναν στο σπίτι τους και προσεύχονταν με τον τρόπο τους στον Χριστό. Κάποια μέρα επισκέφθηκε η μητέρα του μία γνωστή της οικογένεια Ρώσσων Ορθοδόξων Χριστιανών. Φεύγοντας από την επίσκεψη αυτή, η Ρωσσική οικογένεια τους χάρισε μία μικρή εικονίτσα του Αγίου Γεωργίου.

Ο έφηβος τότε Ιούστος έμαθε για το Μαρτύριο και τα θαύματα του Αγίου Γεωργίου. Από τότε είχε για τον Άγιο ευλάβεια και μάλιστα, όπως είπε, του έκανε και τρία θαύματα. Ο Ιούστος δεκαεπταετής ακόμα διψούσε να γνωρίσει και ναμάθει για τον Χριστό, την Παναγία Μητέρα του, για τους Αγίους και για την σωτηρία του ανθρώπου. Οι φίλοι του που μιλούσε μαζί τους, δεν έδειχναν ενδιαφέρον ούτε τούς απασχολούσαν τα της ευσεβείας και σωτηρίας, αλλά τα πρόσκαιρα, τα υλικά, τα φθαρτά και τα μάταια.

Συνομιλούσε τακτικά για τα θεία με την μητέρα του και η μητέρα του πονούσε ψυχικά και πνευματικά το παιδί της και θέλοντας να το βοηθήση του είπε: «Προσεύχου παιδί μου στον Χριστό, τον Σωτήρα του Κόσμου, να σε οδηγήσει εκεί που είναι η αληθινή Εκκλησία και θα προσεύχομαι και εγώ για σένα γι᾿ αυτό τον Continue reading “Μάρτιος 2017: Η μεταστροφή του νεοφώτιστου Φινλανδού Ραφαήλ (πρώην Ιούστος) από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία”

Η μεταστροφή ενός Ελβετού από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://edelweissofmyheart.wordpress.com

EDELWEISS OF MY HEART

Η μεταστροφή ενός Ελβετού

από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

«Ἕνας Ἑλβετός, κάνοντας πορεία στόν Ἄθωνα, βρέθηκε μπροστά σέ μιά καλύβη, πού δέν διέφερε καί πολύ ἀπό ταυροκάλυβο. (Ταυροκάλυβο στό Ὄρος ὀνομάζουν τό χῶρο στόν ὁποῖο σταυλίζουν τά ἀρσενικά βόδια.) Κτύπησε δειλά-δειλά τήν πόρτα. Μιά ἰσχνή φωνή τόν κράζει νά περάση μέσα. Ὁ Γέροντας, καθισμένος στό ξυλοκρέββατο, γύριζε στά δάκτυλά του τό κομποσχοίνι. Ὁ ξένος περιέφερε τά μάτια του στό ξεροκάλυβο καί στό τέλος περιεργάσθηκε τό Γέροντα μέσα στά τρίχινα ἐνδύματά του. Οἱ κουβέντες λεῖπαν ἀπ’ τή γλῶσσα, ἀλλά τά πάντα ἦταν ἐκφραστικά. Ὁ Γέροντας ζῆ τή φτώχεια καί τήν περιφρόνησι. Δέν παίζει μέ τά θεῖα πράγματα, νά κάνη τό σπουδαῖο, γι’ αὐτό παραμένει ἄγνωστος. Ὁ ξένος ἔβγαλε ἀπ’ τό πορτοφόλι του πενῆντα δολλάρια νά δώση στό Γέροντα.

—Ὄχι, δέν θά τά πάρω. Μπροστά ἀπό πολλές μέρες κάποιος μοῦ ἔδωσε εἴκοσι δολλάρια. Αὐτά γιά μένα εἶναι ἀρκετά γιά πολύ καιρό.

Ἦλθε ὁ χειμῶνας καί ὁ ξένος θυμήθηκε τήν καλύβα τοῦ ἀσκητοῦ. Τοῦ ἀπέστειλε ταχυδρομικά ἑκατό δολλάρια γιά τή θέρμανσί του καί τό προσφάγι του. Ὁ Γέροντας σάν τά ’λαβε τά γύρισε πίσω, γιατί ἄλλος τόν πρόλαβε. Ὁ ξένος πάλι τοῦ τά ἔστειλε νά τά δώση σέ πτωχούς ἀδελφούς. Ὁ Γέροντας πάλι τοῦ τά ἐπέστρεψε μέ τήν παράκλησι:

—Ἐσύ δῶσε τα. Μέ τό δικό σου κόπο δέν πρέπει ἐγώ νά φανῶ ἐλεήμων.

Τό καλοκαίρι ὁ Ἑλβετός βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξος, ἀφοῦ κατηχήθηκε ἀπ’ τό Γέροντα πώς “μακάριος εἶναι αὐτός πού δίνει καί ὄχι αὐτός πού παίρνει” καί “μή δέχεσαι, ὅταν ἔχης, μήτε ὀβολόν”».

Από το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό, ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (2108220542), Ἀθήνα 2011

Αναίρεση του Πεντηκοστιανισμού

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Αναίρεση του Πεντηκοστιανισμού

Αν και σε άλλη ενότητα θα ασχοληθούμε γενικά για τις Προτεσταντικές κακοδοξίες, εδώ θα κάνουμε ιδιαίτερη μνεία ενός σημαντικού τμήματος τού Προτεσταντισμού. Εδώ θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα με τον Πεντηκοστιανισμό, όπως αυτός εκφράζεται από διάφορες ομάδες στην Ελλάδα, άλλες με ξένη διοίκηση, και άλλες με Ελληνική.

Κυρίως θα αναφερθούμε στην πιο ενεργή από τις ομάδες αυτές στην Ελλάδα, την αυτοαποκαλούμενη: “Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία τής Πεντηκοστής”, η οποία ξεκίνησε με απόσχισή της από ξένο Πεντηκοστιανό παρακλάδι, και με τη σειρά της έκανε τη δική της επέκταση στη χώρα μας, αλλά και στο εξωτερικό.

Τα παρακάτω θέματα, έχουν γραφτεί και για άλλες αιρέσεις, αλλά έχουν εφαρμογή και εδώ, για το λόγο αυτό τα συμπεριλάβαμε, παρά το ότι ίσως απευθύνονται ιδιαίτερα προς άλλες ομάδες τού ευρύτερου Προτεσταντικού χώρου. Πιστεύουμε ότι είναι αρκετά για να δείξουν σε κάθε άνθρωπο που αγαπάει την αλήθεια, την Continue reading “Αναίρεση του Πεντηκοστιανισμού”

Ένας Ορθόδοξος Ιερέας από το Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Ένας Ορθόδοξος ιερέας από το

Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία

με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία

Κι ἕνας ἱερεύς ἀπό τό Exeter τῆς Ἀγγλίας: «Ἕνας ἀπ’ τούς ἱερεῖς τῆς ἐνορίας τοῦ Exeter τῆς Αγγλίας, ὁ μεγαλύτερος σέ ἡλικία, μᾶς ἀφηγήθηκε τή δική του μοναδική ἱστορία μέ τήν ὁποία γνώρισε τήν Ὀρθοδοξία:

“Ἦμουν στό Παρίσι, ἔβρεχε κι ἔπρεπε κάπου νά πάω γιά νά μείνω στεγνός. Εἶδα κοντά μου μιά πόρτα καί μπῆκα. Δέν μπορῶ νά πῶ ὅτι εἶδα τό ἐξωτερικό τῆς ἐκκλησίας διότι ἔβρεχε· ἁπλά εἶδα τήν πόρτα καί μπῆκα. Ἄν δέν ἔβρεχε, δέν θά ἔμπαινα! Ἀνοίγοντας ἀπότομα τήν ἐξωτερική πόρτα, παραπάτησα κι ἔπεσα σέ μιά ἄλλη πόρτα κι ἔτσι μπῆκα στήν ἐκκλησία. Χωρίς νά θέλω νά ἐνοχλήσω κανένα, κάθισα πίσω στή γωνία καί παρακολουθοῦσα. Μόλις ἀπέκτησα περισσότερη αὐτοπεποίθησι, προχώρησα γιατί ἤθελα νά μάθω τί συμβαίνει, ποῦ βρίσκομαι. Εἶδα τίς εἰκόνες, τούς σταυρούς καί σκέφθηκα ὅτι πρέπει νά ἦταν ἐκκλησία. Ἀναρωτιόμουν ἄν ἦταν Συναγωγή, γιατί δέν εἶχα δεῖ ποτέ νά φοροῦν τά ἄμφια μέ τέτοιο τρόπο. Τά ἄμφια, τό λιβάνι, ὁλόκληρη ἡ ὀπτική ἐντύπωσι τῆς ἀκολουθίας μοῦ ἄρεσαν καί δέν ἤθελα νά φύγω. Ἄκουσα τή χορωδία σέ τελείως διαφορετική γλῶσσα, οὔτε κἄν στά Γαλλικά. Ἦταν Σλαβικά. Καθόμουν κι ἔβλεπα τότε τίς εἰκόνες. Κι ἄν μοῦ ἔλεγαν τότε, ὅτι σέ ὀκτώ χρόνια θά ἔκανα κι ἐγώ τό ἴδιο, ὡς Διάκος, δέν θά τούς πίστευα καθόλου.

Ὅσο ἤμουν στό ναό καί ἔβλεπα τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἐτελεῖτο ἡ ἀκολουθία, τήν τάξι πού ὑπῆρχε ἀπό ἱερεῖς καί πιστούς, αἰσθανόμουν πώς ἐκεῖ ἦταν ὁ οὐρανός καί σκέφθηκα: ‘Ἄν ὑπάρχη Θεός —διότι ἀναρωτιόμουν ὥς ἐκείνη τή στιγμή ἄν ὑπῆρχε— αὐτός εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο πρέπει νά λατρεύεται’. Ἀπό τότε στήν ἐνορία μας λένε πώς ‘ὁ Νικάνωρ μπῆκε στό ναό γιά νά προστατευθῆ ἀπ’ τή βροχή τοῦ οὐρανοῦ καί βρέθηκε στόν Οὐρανό!’. Πάντα λέω σέ ὅποιον ἔρχεται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία γιά πρώτη φορά ‘Μπές στό ναό, προχώρησε στό μέσον τῆς ἐκκλησίας καί θά δῆς μπροστά σου τίς πύλες τοῦ Παραδείσου!’ πού δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπ’ τό τέμπλο.

Πρίν γίνω Ὀρθόδοξος, ἤμουν πιστός μέ τήν ἀγγλική ἔννοια τοῦ ὅρου: ὁ Θεός ἦταν πάντα ἐκεῖ! Ἤξερα νά προσεύχωμαι ὅταν τό ἤθελα. Ἐπειδή ἤμουν καί ἀπό στρατιωτική οἰκογένεια, εἶχα τή νοοτροπία ὅτι ‘ἄν ἡ Ἀγγλικανική Ἐκκλησία εἶναι ἀρκετά καλή γιά τό Ναυτικό, εἶναι ἀρκετά καλή καί γιά μένα!’(If God is good enough for the Royal Navy, then it is good enough for me!). Αὐτό ἦταν τό εὖρος τῆς θεολογίας μου!

Γύρισα πίσω στήν Ἀγγλία κι ἄκουσα ὅτι στό Λονδίνο ὑπῆρχε ἕνας ἐπίσκοπος, ὁ Antony Bloom, ἀλλά δέν κυνήγησα τά πράγματα. Μιά μέρα παρακολουθοῦσα στήν τηλεόρασι μιά ταινία γιά τή Γαλλική Ἐπανάστασι. Τότε τό πρόγραμμα τῆς τηλεοράσεως τελείωνε τά μεσάνυκτα καί ὑπῆρχε ἡ συνήθεια στό BBC νά προσκαλοῦν κάποιον γιά νά κάνη τόν ἐπίλογο τῆς ἡμέρας. Ὡς ἐπίλογος ἐκείνης τῆς βραδιᾶς ἦταν κάποιες προσευχές τίς ὁποῖες παρουσίασε ὁ ἐπίσκοπος Bloom, τῆς Ρωσσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἤμουν ἕτοιμος νά κλείσω τήν τηλεόρασι, ἀλλά σκόνταψα στό χαλί πού ἦταν μπροστά της καί ἔτσι δέν κατάφερα νά τήν κλείσω. Ἀκούγοντας τίς προσευχές παραξενεύθηκα καί κάθισα ξανά νά δῶ τή συνέχεια. Τότε ἦλθαν στή μνήμη μου οἱ εἰκόνες ἀπ’ τήν ἐκκλησία στό Παρίσι!

Δέν εἶχα τή διεύθυνσί του, ὡστόσο τοῦ ἔγραψα ἕνα γράμμα λέγοντάς του ‘σᾶς ἄκουσα πρίν ἀπό μιά ἑβδομάδα στήν τηλεόρασι καί ἐνδιαφέρομαι νά γίνω Ὀρθόδοξος. Θά μποροῦσα κάποια στιγμή νά σᾶς συναντήσω;’. Ἔγραψα στό φάκελλο ‘Ἐπίσκοπος Antony Bloom, Ρωσσική Ἐκκλησία, Λονδίνο’, δέν ἤξερα τίποτε ἄλλο. Ἄλλωστε δέν θά ὑπῆρχαν πολλές τέτοιες ἐκκλησίες στό Λονδίνο! Τελικά μοῦ ἀπάντησε καί τόν συνάντησα γιά ἕνα ὁλόκληρο ἀπόγευμα. Ἀργότερα μοῦ πρότεινε νά ἐπικοινωνήσω μέ κάποιον ἱερέα. Εἶχα ἐπικοινωνία μαζί του μέσῳ ἀλληλογραφίας γιά θέματα Ὀρθοδοξίας, εἴχαμε δηλαδή κάτι σάν μαθήματα Ὀρθοδοξίας δι’ ἀλληλογραφίας! Συνεχίσαμε αὐτή τήν ἐπικοινωνία γιά ἀρκετό καιρό κι ἕνα Πάσχα ἔγινα Ὀρθόδοξος καί μετά ἀπό λίγα χρόνια Διάκονος”».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Τά Ἴχνη του Θεού – Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Video: Η μεταστροφή μίας Ορθόδοξης Γερμανίδας Μοναχής

http://edelweissofmyheart.wordpress.com

EDELWEISS OF MY HEART

Η μεταστροφή μίας Ορθόδοξης Γερμανίδας Μοναχής

Η μεταστροφή της Αμερικανίδας μεταφράστριας Esther E. Cunningham Williams από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Η μεταστροφή της Αμερικανίδας

μεταφράστριας Esther E. Cunningham Williams

από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Γεννήθηκα στό Chigago τό 1914. Σπούδασα Γεωλογία στήν Pennsylvania καί κατόπιν στό Πανεπιστήμιο Columbia τῆς Ν. Ὑόρκης ἀπό ὅπου πῆρα μάστερ στά μαθηματικά. Οἱ θρησκευτικές μου ρίζες πᾶνε, βεβαίως, πολλά χρόνια πίσω, πρίν ἀκόμη γεννηθῶ. Στό οἰκογενειακό μου δένδρο ὑπῆρχαν βαθιές Χριστιανικές ρίζες στούς Βρεταννο-Αμερικανούς προγόνους μου, πού ἦσαν Πρεσβυτεριανοί ἀπ᾽ τή μία μεριά, ἀλλά καί στούς Νορβηγούς προγόνους μου πού ἦσαν Λουθηρανοί. Μάλιστα ὁ παππούς καί ὁ προπάππος μου ἦσαν ἱερεῖς.

Ἡ συνεισφορά τῶν γονιῶν μου στό κρυμμένο τελικό μου προσανατολισμό πρός τήν Ὀρθοδοξία ἦταν ἡ εὐπρέπεια, ἡ εὐγένεια καί τό ἀγαθό τους ἐνδιαφέρον πού πήραμε ὡς παράδειγμα, ἀλλά καί ὁ κόσμος τῆς μουσικῆς καί τῆς τέχνης μέ τό ὁποῖο μᾶς ἔφεραν σέ ἐπαφή.

Ὅμως, ὑπῆρχε μία καθοριστική θλίψι ἑνός κενοῦ στό κέντρο τῆς ψυχῆς μου, ἕως ὅτου μέ ἀπορρόφησαν οἱ σπουδές. Ἡ μουσική ἦταν ἡ μεγάλη μου ἀγάπη. Αἰσθανόμουν ὅτι εἶχε μία βαθύτατη μυστηριώδη ἔκτασι μέσα μου.

Ἤμουν περίπου εἰκοσιπέντε χρόνων ὅταν ὁ Θεός ἔγινε μία πραγματικότητα καί ἀποτέλεσε κεντρικό στοιχεῖο τῆς ζωῆς μου. Αὐτό ἔγινε κατά τή διάρκεια ἑνός γάμου κοντά στή Φιλαδέλφεια, στήν ἐκκλησία τῶν Κουακέρων. Αὐτοί οἱ ἄνθρωποι λάτρευαν τό Θεό μέ ἀποφατικό τρόπο, δηλαδή μέ σιωπή, βυθίζοντας τό νοῦ τους μέσα στή καρδιά τους, ὅπου ὁ Θεός ἐν τῇ ἀγάπη Του μπορεῖ νά γίνη αἰσθητός καί εἶναι δυνατόν νά ἐπικοινωνήση κανείς μαζί Του. Δέν ἀναφέρονταν στή Θεολογία, παρά ταύτα ἐνθάρρυναν τή μελέτη τῶν βίων τῶν Ἁγίων καί συζητοῦσαν γι᾽ αὐτούς. Μπῆκα σ᾽ αὐτή τήν ἐκκλησία καί δίδαξα στό κατηχητικό σχολεῖο ἐκεῖ ὅπου ἔδωσα μία σειρά μαθημάτων μέ θέμα: Πῶς μποροῦμε νά βροῦμε τό Θεό ἀπ᾽ τά θαυμάσια τῆς φύσεως, διότι ὑπάρχουν παντοῦ τά σημάδια τῆς παρουσίας Του. Οἱ σπουδές μου μοῦ εἶχαν δώσει ἄφθονο ὑλικό.

Κάποια στιγμή ἡ διδασκαλική μου καριέρα μέ ὁδήγησε στή Φινλανδία, ὅπου ἐγκαταστάθηκα καί τελικῶς ἔγινα πολίτης τῆς χώρας αὐτῆς. Δίδασκα σέ κάποιο διεθνές κολλέγιο ὅπου ἡ σιωπηλή λατρευτική ζωή ἦταν μέρος τοῦ προγράμματος. Τό καλοκαιρινό σενάριο τοῦ 1961 ἦρθε νά τό παρακολουθήση μία κυρία πού τήν συνάντησα μετά στό ἑστιατόριο, νά στέκεται μέ πολύ σεβασμό μπροστά στό φαγητό της καί νά κάνη ἕνα σημεῖο μπροστά στό στῆθος της πρίν καθήση νά φάη.

Ρώτησα τή διευθύντρια τοῦ κολλεγίου τί ἦταν αὐτό πού ἔκανε ἡ κοπέλλα. Αὐτή σιγανά μοῦ ἀπάντησε:

“Ἔκανε τό σταυρό της. Εἶναι Ὀρθόδοξη”.

Μοῦ κεντήθηκε τότε τό ἐνδιαφέρον καί παρακάλεσα τήν Ὀρθόδοξη κυρία νά πᾶμε μία μέρα στήν ἐκκλησία της στό Ἐλσίνκι. Ἔτσι πῆγα σέ μία ἀγρυπνία, ἕνα Σάββατο βράδυ καί διαπίστωσα πώς ὄχι μόνο δέν ἦταν τίποτε λάθος, ἀλλά ὅτι ὑπῆρχε μία θαυμάσια ζωή καί εὐρύτητα στούς στόχους ἀλλά καί ἀπέραντη ὀμορφιά. Καί τότε ἔνιωσα πώς αὐτό ζητοῦσε ἡ ψυχή μου. Τότε εἶπα:

“Αὐτό εἶναι γιά μένα”.

Καί ρώτησα:

“Τί μπορῶ νά διαβάσω γιά νά μάθω τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία καί τί πρεσβεύει;”.

Μοῦ ὑπέδειξαν ν᾽ ἀρχίσω μέ τό βιβλίο τοῦ Βλαδιμίρ Λόσκυ “Μυστική Θεολογία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας”. Αὐτό τό βιβλίο ἦταν ἀρκέτο νά μέ φωτίση. Ἔτσι μπῆκα στή ζωή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, συμμετεῖχα στή χορωδία ψάλλοντας στά ρωσικά ἀλλά καί στά φινλανδικά. Τά περισσότερα βιβλία πού διάβαζα ἦταν στίς δύο αὐτές γλῶσσες κι ἔτσι ἄρχισα ἀπό τότε νά μεταφράζω γιά δικό μου ὄφελος ἀλλά καί γιά ἄλλους ἀγγλόφωνους. Εἶχα διδαχθῆ τήν ἐλληνική γλῶσσα στό σχολεῖο κι ἔτσι ὅταν ἡ πηγή τῶν μελετῶν μου, πού ἦταν τά ρωσικά βιβλία, ἄρχισε νά λιγοστεύη, ἄκουσα γιά πολύ καλές ἐκδόσεις στά ἐλληνικά.

Ἦρθα τότε στήν Ἑλλάδα τό 1965, μέ τή νεοφώτιστη φίλη μου Ρόσσλυν Νίκολας καί διαλέξαμε μερικά βιβλία. Ἡ Ρόσσλυν πού εἶναι καί βαπτιστική μου, γεννήθηκε στή Νότια Οὐαλία στή Μ. Βρεταννία, ἔχει μάστερ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Λονδίνου στή Βιβλιοθηκονομία καί εἶναι καί δασκάλα. Δίδασκε καί αὐτή στή Φινλανδία ὅταν συναντηθήκαμε καί βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξη ἐκεῖ, τό 1965. Ἔχει ἐπισκεφθῆ δεκατέσσερεις χῶρες σταλμένη ἀπ᾽ τό Βρεταννικό Συμβούλιο γιά νά διδάξη πῶς ὀργανώνεται μία βιβλιοθήκη. Ἔτσι ἀρχίσαμε σχεδόν κάθε καλοκαίρι νά ἐρχόμασθε στήν Ἑλλάδα. Περίπου το 1992 διάλεξα ἕνα βιβλίο τοῦ Ἀρχιμανδρίτη τότε Ἱεροθέου Βλάχου. Τό μετέφρασα χωρίς νά τό ξέρη, τόν ἑπόμενο χρόνο τοῦ τό πρόσφερα κάνοντάς τον νά ἐκπλαγῆ, κι ἐκεῖνος μέ πολλή χαρά τό ἐξέδωσε.

Αὐτή ἦταν ἡ ἀρχή τῆς νέας μου ζωῆς στήν ἐλληνική Ὀρθόδοξη οἰκογένεια, πού δείχνει νά αὐξάνη συνεχῶς. Ἡ Ρόσσλυν κι ἐγώ σᾶς εὐγνωμονοῦμε πού μᾶς δεχθήκατε.

Esther E. Cunningham Williams

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ – TRUTH TARGET